WM โซโล่สงขลา น้ำตาจะไหล
:pkl7ey6j5j
ในจังหวัดสงขลาทั้ง “รัตภูมิ” และ “เกาะยอ” ตั้งอยู่ห่างกันไม่ใกล้ไม่ไกลเกือบ 70 กม.
ทั้ง 2 พื้นที่นี้มีจุดขายต่างกันสุดขั้วคือที่นึงเต็มไปด้วยภูเขาสูงและอีกที่นึงล้อมรอบไปด้วยทะเลสาบ
ระยะทางคือสิ่งที่แยกทั้งคู่ออกจากกันแต่จากที่ผมได้คุยและสัมผัสกับคนทั้ง 2 กลับมีอย่างนึงที่เหมือนกัน
คือคุณธรรมในใจและต่างต้องการเห็นชุมชนยืนได้ด้วยตัวเองโดยไม่คิดถึงเรื่องการแข่งขัน
ทริป “สงขลา” ผมใช้เวลาจากเบรกทีมชาติเดินทางคนเดียว ตั้งใจแค่อยากบินโดรนเก็บภาพบันทึกความทรงจำ
โฮมสเตย์บ้านสิงโตเขาคูหาและโฮมสเตย์เกาะยอลุงเดชาเปิดโลกใบใหม่ให้กับคนที่ไม่ชอบสุงสิงหรือมีบทสนทนากับคนแปลกหน้าอย่างผม
ผมพยายามแสดงจุดยืนกับ “สิงโต” เจ้าของโฮมสเตย์สิงโตเขาคูหาว่าอยากขึ้นเขาคนเดียว บอกทั้งก่อนเดินทางและหน้างาน
แต่ด้วยความที่อัธยาศัยดีและอ่อนน้อมถ่อมตนทำให้ผมยินยอมที่จะขึ้นไปด้วยกันและนำไปสู่เรื่องดีๆตามมาอีกมากมาย
ลุงเดชาแห่งเกาะยอเป็นอีกคนที่ทำให้ผมทึ่งในความใจสู้และมีคุณธรรมอย่างที่สุด
ผมไม่เคยเห็นคนแปลกหน้าฉีกยิ้มให้ผมเหมือนอย่างที่ลุงแกออกมาเจอกันครั้งแรกทันทีที่ผมลงจากรถ
เรื่องราวต่างๆที่ลุงเดชาเล่าเห็นได้ชัดว่ามีแต่ความเปี่ยมสุข สามารถเล่าเรื่องเดิมๆให้ทุกคนได้ฟังแบบไม่มีเบื่อ
โฮมสเตย์ของลุงเดชามีขนาดใหญ่ต้อนรับนักท่องเที่ยวที่มาเป็นหมู่คณะ 10-20 คน การที่ผมมาคนเดียวจึงทำให้แกกล้าที่จะมาคุยและแบ่งเวลาให้ทั้งช่วงเย็น,หัวค่ำและเช้ามืดเพื่อออกเรือไปดูพระอาทิตย์ขึ้น
ความโชคดีของผมอีกอย่างคือลุงเขาไม่อยากให้ผมไปพักหลังกลางทะเลสาปเพราะถ้าแกขับเรือไปส่งแล้ว ผมจะต้องอยู่คนเดียวทั้งคืนจนกระทั่งเช็กเอาท์ของอีกวัน
แกแนะนำว่าถ้าพักติดฝั่งแกจะมานั่งคุยด้วย พูดได้ว่าเป็นหนึ่งในการตัดสินใจที่ดีที่สุดของผม ทำให้ผมรับรู้ถึงเรื่องราวในอดีตในฐานะผู้บุกเบิกการทำโฮมสเตย์เมื่อ 18 ปีที่แล้ว
ทริปสงขลาผมแทบไม่ได้คาดหวังอะไรเลย แค่มีความรู้สึกว่าต้องเดินทางหาอะไรทำซักอย่างมากกว่านอนตื่นสาย
ด้วยความที่ฝนติดภารกิจงานอีเวนท์พอดี ทำให้ผมตัดสินใจมาที่ๆฝนเขาคงมาด้วยไม่ไหว
แม้ว่าสุดท้ายแล้วคอมผมจะสู่ขิตจากอุบัติเหตุที่น้ำตกซึ่งเป็นที่แรกของทริปนี้ ทำใจอยู่พักใหญ่ รวบรวมแรงฮึดในอีก 3 วันที่้เหลือ
นอกเหนือจากเรื่องข้างต้นผมคงเสียใจไปตลอดชีวิตหากวันนั้นผมเลือกนอนอยู่บ้านมากกว่าตัดสินใจจองตั๋วก่อนเดินทางเพียงแค่สัปดาห์เดียว
ขอบคุณทุกๆคนที่ทำให้ทริปนี้มีความหมายสำหรับผม...
ส่วนอันนี้ผมขอดีเฟ้นตัวเองนิดนึง
ในจังหวัดสงขลาทั้ง “รัตภูมิ” และ “เกาะยอ” ตั้งอยู่ห่างกันไม่ใกล้ไม่ไกลเกือบ 70 กม.
ทั้ง 2 พื้นที่นี้มีจุดขายต่างกันสุดขั้วคือที่นึงเต็มไปด้วยภูเขาสูงและอีกที่นึงล้อมรอบไปด้วยทะเลสาบ
ระยะทางคือสิ่งที่แยกทั้งคู่ออกจากกันแต่จากที่ผมได้คุยและสัมผัสกับคนทั้ง 2 กลับมีอย่างนึงที่เหมือนกัน
คือคุณธรรมในใจและต่างต้องการเห็นชุมชนยืนได้ด้วยตัวเองโดยไม่คิดถึงเรื่องการแข่งขัน
ทริป “สงขลา” ผมใช้เวลาจากเบรกทีมชาติเดินทางคนเดียว ตั้งใจแค่อยากบินโดรนเก็บภาพบันทึกความทรงจำ
โฮมสเตย์บ้านสิงโตเขาคูหาและโฮมสเตย์เกาะยอลุงเดชาเปิดโลกใบใหม่ให้กับคนที่ไม่ชอบสุงสิงหรือมีบทสนทนากับคนแปลกหน้าอย่างผม
ผมพยายามแสดงจุดยืนกับ “สิงโต” เจ้าของโฮมสเตย์สิงโตเขาคูหาว่าอยากขึ้นเขาคนเดียว บอกทั้งก่อนเดินทางและหน้างาน
แต่ด้วยความที่อัธยาศัยดีและอ่อนน้อมถ่อมตนทำให้ผมยินยอมที่จะขึ้นไปด้วยกันและนำไปสู่เรื่องดีๆตามมาอีกมากมาย
ลุงเดชาแห่งเกาะยอเป็นอีกคนที่ทำให้ผมทึ่งในความใจสู้และมีคุณธรรมอย่างที่สุด
ผมไม่เคยเห็นคนแปลกหน้าฉีกยิ้มให้ผมเหมือนอย่างที่ลุงแกออกมาเจอกันครั้งแรกทันทีที่ผมลงจากรถ
เรื่องราวต่างๆที่ลุงเดชาเล่าเห็นได้ชัดว่ามีแต่ความเปี่ยมสุข สามารถเล่าเรื่องเดิมๆให้ทุกคนได้ฟังแบบไม่มีเบื่อ
โฮมสเตย์ของลุงเดชามีขนาดใหญ่ต้อนรับนักท่องเที่ยวที่มาเป็นหมู่คณะ 10-20 คน การที่ผมมาคนเดียวจึงทำให้แกกล้าที่จะมาคุยและแบ่งเวลาให้ทั้งช่วงเย็น,หัวค่ำและเช้ามืดเพื่อออกเรือไปดูพระอาทิตย์ขึ้น
ความโชคดีของผมอีกอย่างคือลุงเขาไม่อยากให้ผมไปพักหลังกลางทะเลสาปเพราะถ้าแกขับเรือไปส่งแล้ว ผมจะต้องอยู่คนเดียวทั้งคืนจนกระทั่งเช็กเอาท์ของอีกวัน
แกแนะนำว่าถ้าพักติดฝั่งแกจะมานั่งคุยด้วย พูดได้ว่าเป็นหนึ่งในการตัดสินใจที่ดีที่สุดของผม ทำให้ผมรับรู้ถึงเรื่องราวในอดีตในฐานะผู้บุกเบิกการทำโฮมสเตย์เมื่อ 18 ปีที่แล้ว
ทริปสงขลาผมแทบไม่ได้คาดหวังอะไรเลย แค่มีความรู้สึกว่าต้องเดินทางหาอะไรทำซักอย่างมากกว่านอนตื่นสาย
ด้วยความที่ฝนติดภารกิจงานอีเวนท์พอดี ทำให้ผมตัดสินใจมาที่ๆฝนเขาคงมาด้วยไม่ไหว
แม้ว่าสุดท้ายแล้วคอมผมจะสู่ขิตจากอุบัติเหตุที่น้ำตกซึ่งเป็นที่แรกของทริปนี้ ทำใจอยู่พักใหญ่ รวบรวมแรงฮึดในอีก 3 วันที่้เหลือ
นอกเหนือจากเรื่องข้างต้นผมคงเสียใจไปตลอดชีวิตหากวันนั้นผมเลือกนอนอยู่บ้านมากกว่าตัดสินใจจองตั๋วก่อนเดินทางเพียงแค่สัปดาห์เดียว
ขอบคุณทุกๆคนที่ทำให้ทริปนี้มีความหมายสำหรับผม...
ส่วนอันนี้ผมขอดีเฟ้นตัวเองนิดนึง
ผมเห็นบางคนแขวะผมว่าผมลงคลิปอวดแฟน บางคนแซวขำๆบางคนจริงจัง(ผมสัมผัสได้) คิดว่าคงเสพโซเชี่ยลเห็นการอวดในทุกรูปแบบมาเยอะสมองจึงสั่งการอะไรแบบนั้นเมื่อเห็นสิ่งที่คล้ายกัน
แต่จริงๆแล้วผมเที่ยวคนเดียวลงภาพมาตั้งแต่ปี 2018 ทุกครั้งที่ลงคนจะบอกว่าชอบมาก เอามาลงอีก ผมก็ลงเรื่อยๆ คลิปเที่ยวคนเดียวเชียงคาน, แม่ฮ่องสอน, ลำปาง, เชียงราย, ลพบุรี ก็ลงตลอดลงทุกครั้ง มันเป็นความสุขเล็กๆน้อยๆของผม
อยากให้มอง facts นิดนึง ผมทำเว็บอยู่ตรงนี้มา 20 กว่าปีไม่เคยมาคุยโม้โอ้อวดอะไรนะครับ
มาชี้แจงแค่นี้ครับ
แต่จริงๆแล้วผมเที่ยวคนเดียวลงภาพมาตั้งแต่ปี 2018 ทุกครั้งที่ลงคนจะบอกว่าชอบมาก เอามาลงอีก ผมก็ลงเรื่อยๆ คลิปเที่ยวคนเดียวเชียงคาน, แม่ฮ่องสอน, ลำปาง, เชียงราย, ลพบุรี ก็ลงตลอดลงทุกครั้ง มันเป็นความสุขเล็กๆน้อยๆของผม
อยากให้มอง facts นิดนึง ผมทำเว็บอยู่ตรงนี้มา 20 กว่าปีไม่เคยมาคุยโม้โอ้อวดอะไรนะครับ
มาชี้แจงแค่นี้ครับ
My Locker โพสต์บน Soccersuck Classic
กระทู้นี้ถูกแก้ไข 7 ครั้ง แก้ไขล่าสุดโดย เบน ฟรีคิก - เมื่อ 7 เมษายน 2566 – 02:36
